“Yaş otuzbeş! Yolun yarısı eder,
Dante gibi ortasındayız ömrün…”
Tam olarak yolun yarısında olmasam da, oraya beş adım uzakta olduğumu bilmek, az da olsa korkutuyor beni şu an. Ne zaman geçti bu kadar sene diye soruyorum kendime. Eskiden “benden çok büyük” dediğim insanların yaşına gelince anladım aslında bu yaşın o kadar da büyük olmadığını. Tam tersine hayatı [...]

Büyüdüğüm evin bulunduğu apartmana komşu olan bir apartmanın, dairelerinden birinde Cemal derler, bir çocuk otururdu. Börtü böceği eliyle yakalar hepimizi korkuturdu. Abidik gubidik eşyaları birbirine bağlar, yine abidik gubidik icatlar yapardı. Birazcık mucit yapılıydı anlayacağınız. Derken büyüklerimizin büyümesiyle kirlenen ve üstüne bir de bizi büyütünce iyice çığrından çıkan dünya hepimize farklı yollar sundu. Herkes sahibi [...]

25 yaşıma yeni girdim. 20′lerimin naifliğinden 30′larımın paniğine geçiş zamanı… Doğumgünümde aldığım hediyelerden biri aynaydı. Önce göz altlarıma sonra gözlerimdeki ifadeye uzun uzadıya baktım. Geçmişimden veya geleceğimden çok şimdiye, 25′e odaklandım. Aynaya güneş vurdu, umudumu ısıttı. Plak arada takılsa da içimden gelen müziğin sesinden memnun kaldım. İç müziğime ilham veren anları ve insanları düşündüm sonra. [...]