26’dan 27’ye… Erken 30 Yaş Sendromu Üzerine

Bugün 9 Temmuz 2009…26 yaşımı bitirip 27’me giriyorum.. Annem, benim yaşımda hem çalışan hem de 2 çocuklu bir anneydi, kocaman bir evin sorumluluğunu üstlenmişti…Bana bu fikir o kadar uzak ki şu anda..Bir ev..Bir koca..Sorumluluklar…Ben hala kendimi hayata karşı amatör hissederken… Yapamadığım bir sürü şey varken hayatta…Mümkün değil…

Gelin hayatımda neler var/yok birlikte göz atalım:

· Aysonunda mecburen ayrılacağım bir iş

· Henüz bulunamamış -acil bulunması gereken- başka bir iş

· Üniversitede hayalim olan işin yakınından bile geçememiş olmam

· Bir türlü bulunamayan düzgün bir ev arkadaşı yüzünden ödenmesi her ay daha da kasan ev kirası

· 11 yılımı feda ettiğim, hala unutamadığım (bu gidişle de unutamayacağım), üstüne bir de bana aynı gün içinde hayatımın en mutlu/üzücü anlarını yaşatan ve benimle bu konuyu yüzyüze konuşmaya bile cesareti olmayan M.

· 15 yaşımdan beri ilişkilerde istikrara ve paylaşıma inanmama rağmen 10 aydan fazla sürmeyen ilişkiler, itinayla seçtiğim dengesiz tipler ve bunun getirdiği mutsuzluk (evlenmek istemiyorum yanlış anlaşılmasınJ)

· Bundan 8 yıl önce küçük bir şehirden üniversite için bayıla bayıla geldiğim Şehr-i İstanbul’a   – an itibariyle elimde maddi/manevi ne varsa aldığı için- duyduğum nefret ve bıkmışlık (özgürlüğün bedeli bu kadar ağır olmamalıydı)

· Yine 20 milyonluk bu şehirde hissettiğim kalabalıklar içindeki yalnızlık (ki bilirsiniz en kötüsüdür) ve başka bir yere gidememenin verdiği sıkışmışlık duygusu

· Bu maddi durumumla asla gidemeyeceğim Avrupa’da bir sürü yer

· Hayatımı benim yönlendirmem değil, hayatımın (kaderimin) beni yönlendirmesi (birşeyleri akışına bırakmaktan baymış olmam)

· En kötüsü de yukarıda saydığım 10 maddedeki sorunları nasıl çözeceğimi, nereden başlamam gerektiğini bilememem

İşte 27 yaşıma girdiğim bu günde sahip olduklarım ve olamadıklarım…Bu yazıyı tarihe not düşmek amacıyla yazdım…Doğumgünümde tek dileğim yakın bir gelecekte bu listedeki maddelerin istediğim yönde değişmesi (Pollyanna’yım evet:P)…Bu iç hesaplaşmayı benimle paylaşan herkese teşekkürler!

PS1:Bunca sorunun yanında hiç mi güzel şeyler yok derseniz –ara sıra aksamalar olsa da- sağlığım, -bazen anlaşamasak da- ailem, her zaman yanımda olan birkaç yakın dostum derdim ben de…

PS2: Bu yazıyı okuyup, bugün doğan başkaları da varsa onların da doğumgünlerini kutlarım

Be Sociable, Share!

•