İnsanlar Büyüdükçe Hayalleri Küçülür Mü? | Her Gün Biri

Her Gün Biri: Çok yazarlı blog

İnsanlar Büyüdükçe Hayalleri Küçülür Mü?

1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (Henüz oylanmadı)
Loading ... Loading ...

hayal1Babam ve Oğlum filminde Deniz babasına “Baba, insanlar büyüdükçe hayalleri küçülür mü?” diye sorduğunda ben de düşünmüştüm aynı sorunun cevabını. Üniversiteden mezun olduktan sonra bankacılıkla başlayan iş yaşantıma ilişkin hayallerimden bir tanesi iş dışındaki vakitlerde sıklıkla vakit geçirdiğim uğraşımı da -ki bu İnternet oluyor- içine alan bir işte çalışmaktı. Dahası üniversite yıllarında yurtdışında geçirdiğim 5 aylık tecrübe sonrasında bu işi yurtdışında yapmak istiyordum. Bunun en önemli nedeni de en basit, sıradan görünen olaylara bakış açında bile hissettiğim vizyon genişlemesiydi.

Temmuz ayında başladığım bankacılığa bir sonraki senenin Haziran ayında yukarıda bahsettiğim hayallerimi gerçekleştirmek üzere veda etmeye karar verdim. Bu kararımla ülke, ev, iş, nüfus cüzdanında medeni hali kutusunda yazan yazı, hatta konuşulan dil vs. bir çok şeyi değiştirdim. Aile, dostlar ve İstanbul’a veda etmek gerekti ister istemez. Aile ve dostlara duyulan ihtiyacı ve sonrasındaki özlemi herhalde anlatmaya gerek yok. İstanbul biraz farklı ama, çünkü herkesin sevdiği bir şehir değil kendisi. Ama dışarıda olunca özleniyor meret, hatta “Şöyle İstiklal Caddesi’ne gitsem millet yürürken bana çarpsa” diye geçirdiği oluyor insanın, Beşiktaş sahilindeki aslında hiç de güzel olmayan çayı özlüyor sonra. (Şu anda artık İstanbul’da yaşayanlar da özlüyor gerçi.)

Hayaller küçülmüyor belki de beklemeye alınıyor bir süre, sonra da unutulup gidiyor. Ama işte hayaller hayalken belki de daha güzeller, çünkü gerçekleştiklerinde bazı bedeller ödemek gerekiyor. Şimdi asıl merak ettiğim ise hayatımın bundan sonraki dönemlerinde hayallerimin peşinden koşmaya mı, yoksa gerçekleşecek hayallerin bedellerinden ürkerek hayal etmeye devam mı edeceğim?

Ne dersiniz, insanlar büyüdükçe hayalleri küçülür mü?

Paylaşım:
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • StumbleUpon
  • Technorati
  • FriendFeed
  • LinkedIn
  • MySpace
  • Ping.fm
  • Posterous
  • Twitter
  • PDF

  • Hayaller sınırlar olmadığı zaman gerçekten hayal olurlar. Büyüdükçe sınırların daha çok farkında olmak kötü bir şey ama maalesef var. Yapabilen için gözünü kapatıp sınırları yok etmek ve hayal kurmak güzel tabii ki. Ama dediğim gibi, yapabilen için…

  • “be careful what you wish for, it may come true” doğru söz bu yazı için. eskiden sonuçlarını düşünmeden hayal eder ve “değer mi” diye düşünmeden bir uğurda çaba sarfederdik. büyüdükçe hayallerimize kavuşmak için ödeyeceğimiz bedeller ve hayalimize kavuşmanın doğuracağı sonuçlar daha belirgin oluyor. Zaman-ilgi-yaşam gibi kaynak dağılımları konusunda daha cimri oluyoruz çünkü kısıtlı olduklarını idrak ediyoruz. Yaptığımız yanlış, küçüklüğümüzdeki bilinçsiz rahatlığımızla günümüzdeki rasyonel yaklaşımlarımızın arasındaki uçurumdan ürküp kendi kabuğumuza çekilmemiz. Bu ürkeklik, hayatımızın akışını değiştirmeye gücümüz olmadığı yanılsamasına kadar gidiyor çoğu zaman.

  • Cevap: Evet küçülür.
    Örnek: Küçükken kendi villamı çizip içinde oturmak, birkaç önemli, yurtdışında ödül almış sinema filmini yönetmiş olmak, çok acayip bi hayat yaşayıp sonra kitabını yazmak (o zaman blog yok) gibi bi sürü hayalim vardı.
    Şu anda; haftasonu gelse de uyusam diyorum sadece :(

Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 beslemesi aracılığıyla takip edebilirsiniz.