En son odama girdiğimde yerde, tam masamın ayağının dibinde mor bir toka buldum. Bu defa o ağlak tavırları hiç takınmadım, aldım yerden hemen. Kalkarken de ense kökümü vurdum masanın altına. İyi oldu. Kendime geldim tamamen. Hemen kitaplığımın üstten sonuncu rafında bir kutucuk var. Kutucuk dediğim de hani “jeux d’enfants” filmindeki kutu var ya, hah işte [...]

Bundan 33 yıl, 9 ay ve birkaç gün önce genç bir kadın Pakize Terzi Doğum Kliniği’nin bir türlü devreye giremeyen jeneratörlerini bekleyemeyip, kendini merdivenlerden doğumhaneye zor atar. Güç bela ulaştığı doğumhane sedyesine uzanmasıyla topalak bir kız çocuğunu dünyaya getirmesi bir olur.

Temmuz sıcağında, öğle vakti, üstelik de sevdiği adam uzaklardayken kucağına verdikleri kırmızı şebek suratla ilk [...]

Şu an, tam da bu dakikada bir çocuk doğdu zenginlik içine. Hastanedeki özel odasında yatan annesinin yanına saatler sonra götürülecekti.
Şu an, tam da bu dakikada bir çocuk doğdu sefalet içine. Hamileliği sırasınca iyice beslenemeyen annesinin yanında yatıyor çırılçıplak.
İki çocuk da aynı duyguları paylaşıyor. Şaşkınlar ve ağlıyorlar.
İki anne de aynı sevgiyi besliyor çocuklarına karşı.
Annelerden biri çoktan [...]

İnsanların hayatını değiştiren özel günler vardır… İşte böyle bir gün de benim hayatımda.
Bundan tam da 10958 gün önce, sıcak bir Haziran gününün yedisinde, saat öğlen 12:20 sularında, güzel ülkemin bir zamanlar daha da güzel olan şehri Ankara’da bir hastanede, bir ağlama sesiyle başlayan bir hayat; kim derdi ki bu tarihten neredeyse 23 sene sonra benim [...]

2 gün önce 4 haziran’ı kendime rezerve ettiğimle ilgili bilgi geldiğinde hemen google’ı açıp o gün neler olmuş genel olarak bakmış, “ ohh Angelina Jolie’nin doğum günüymüş, İbn-i Sina da doğmuş, sonraki gün de Dünya Çevre Günü imiş, ohh hepsini çorba eder güldüre güldüre okutacak bir şey çıkartırım ortaya” demiştim. Gelin görün ki 3 Haziran [...]

insan doğduğu gün mü yaşamaya başlar yoksa bir annenin rahmine düştüğü anda mı? Bence insan bir insanın kalbine düştüğü anda hayat bulur can bulur. İnsan olduğunu ,yaşamaya değer olduğunu başka insanların kalbinde edindiği yerle anlar onunla yaşar…Düşünsenize segiliniz tarafından sevilmediğinizi, annenizin sizi sevmeden büyüttüğünü, babanızın sizi gözleriyle korumadığını, kardeşlerinizin sizi içine almadıkları, en yakın arkadaşınızın kalbinde [...]

Geçenlerde vapurdayım, önümdeki 17 yaşlarındaki iki genç kız tartışıyor; (Bu hikayedeki isimler gerçek değil, olay ise çok gerçektir
ayshe: Sana çok kızgınım, konuşmak bile istemiyorum
osnhur: Aaa noldu, neden böyle dedinki
ayshe: işte öyle söylemiycem
osnhur: lütfen söyleeee
ayshe: dün msn’deydim, ve kişisel iletime üzgün surat yapmıştım sende online’dın ama bana msj bile atmadın
osnhur: valla görmedim canım, açık [...]

Şehirlerarası yolculuklarda tanıdım hayatı, hayatın tanıklarını…
Düşüncelerimi biriktirdim yollar boyunca, yolları saydım kilometrelerce… Başımı yasladım ay ışığına, gözlerimi diktim karanlığa, içimi boşalttım sahipsiz mecralara… Fosforlu saatten öğrendim zamanı, bazen susuzluğumu dinledim bazen de açlığımı sakladım kendimden… En önemlisi; hayatın tanıklarını dinledim saatlerce, kulak verdim umut kokan hikayelerine…
Bir güney yolculuğunda tanıdım mesela Orhan Abi’yi… Antalya’ da bir [...]

Ruhumun orada durup bana el salladığını hayal ettim, ama bu ruhumun uçağı kaçırmasına sebep oldu. Londra’ya ulaşır ulaşmaz havayolu şirketini arayıp, havaalanında amaçsızca dolaşıp duran, kayıp bir ruh görüp görmediklerini sordum. Bunu, ben gittikten kısa bir süre sonra fark ettiklerini ve hemen bir medyum çağırıp, ruhumu bir sonraki uçakla Londra’ya gönderdiklerini, bir-iki saate kadar onu [...]