Paylaşılması öyle zor anlar yaşıyor ki bu yürek…

Paylaşılması öyle zor anlar yaşıyor ki bu yürek…
Bu uzun yolculuğun her istasyonunda durmalı mıyım diye soruyorum.
Geldiğim bir noktadan sonra geriye dönüp bakmaya cesaret etmeli miyim?
Kazançlarımla birlikte görünen mutluluk öylesine küçülüyor ki görünmeyeni bilmeyince. Kaybettiklerine ağlamak mı gerekir? Değer miydi demeye korkuyorum.
Aldırma diyen dostları mı dinlemeliyim diye düşünüyorum.
Haklı olmaları önemli mi? Sen yanılmadın mı?
İşte budur dediğin dağlarda kar eksik olmadı ki hiç.
Ama bu çınar yıllar geçtikce o kadar güçlendi ki.
Soğuk rüzgarlardan sonra güneşle gülümsemeyi sevdi.
İlerlediğim bu yolda bana eşlik edenlere teşekkür ettim.
Durduğum zamanlarda düşünmeye firsat verenlere de özür borcum olmadı.
Yoluma engel olmak isteyenler arkamdan öfkeyle söylenirken, ben dediklerini duymayacak kadar uzakta, umursamayacak kadar ilerde.
Samimiyeti bilenler, sevgiyi hissedenler, karşılıksız kalmadığını görenler.
Savunmaya gerek yok, haklı dostlar.